BEVROREN STILTE

John Massey’s Ashwood Nurseries stapelt al decennia medaille op medaille, bij iedere show waaraan de kwekerij deelneemt. John specialiseerde zich eerst in Lewisia (bitterkruid) en Cyclamen. Maar het zijn de Helleborus-variëteiten, die hem zijn grootste roem brachten. Wereldwijd houden kwekers dan ook hun hart vast, wanneer het gerucht gaat dat John zich op weer een andere plant heeft gestort. Want ook met zijn salvia’s en hortensia’s bracht hij de concurrentie tot wanhoop. Maar John wordt niet gedreven door commerciële motieven. ‘Ik volg mijn hart. Ik ga aan de slag met wat ik mooi vind en wil daar dan alles van weten.’ Door zijn allesomvattende plantliefde was het onvermijdelijk dat ook Johns privé-tuin zou uitgroeien tot een plaatje. Lang gunde hij zich er de tijd niet voor, maar acht jaar geleden stak hij de spade in de grond, geïnspireerd twee tuinvrienden: Christopher Lloyd – het genie achter Great Dixter – en prinses Greta Sturdza, de doyenne van Le Vasterival in Normandië. De relatief jonge tuin oogt spectaculair. ‘Een tuin is geslaagd, wanneer je er elke dag wilt zijn. Dan wordt onderhoud vanzelf een kwestie van vrije wil, niet van moeten.’ De tuin glooit richting het Staffordshire-kanaal onderaan. Paden zijn er amper, rechte lijnen ook niet. We lopen over het gras tussen eilandjes van bomen, struiken en heesters. Een winters zonnetje doet een laagje rijp fonkelen. ‘Een tuin kan wel degelijk vier seizoenen mooi zijn.’


TEKST: Simone van Heiningen FOTOGRAFIE: Jonathan Buckley / GAP Photos