NIEUW PERSPECTIEF VOLGENS HILLEN

Hillen Interiors, ooit begonnen als meubelmakers, is een instituut. Het Amsterdamse bureau, opgericht in 1847, heeft een clientèle van particuliere en zakelijke opdrachtgevers. Van gerenommeerde banken en bedrijven tot families en startende professionals. ‘Vaak komen ze terug. En ook hun kinderen en daar weer de kinderen van,’ vertelt Mary Goossens in de mooie, hoge winkel aan de Van Baerlestraat, die aanvoelt als een comfortabele zitkamer. ‘Ze willen een eigen stijl ontwikkelen en zijn op zoek naar kwaliteit en ambachtschap.’ Samen met Gert Mohrmann, haar levenspartner, werkt Mary in een vast team van vier medewerkers en freelancers.
Mary zou zo maar een chique Parisienne kunnen zijn. Met een verfijnde smaak en zonder poeha. Tijdloos gekleed, helemaal in het zwart. Hoewel Mary op het eerste gezicht een tikkeltje serieus oogt, is die indruk onmiddellijk verdwenen als zij, op het puntje van een witte ‘Hillenstoel’ - Hillen ontwerpt alles op maat -, enthousiast begint te vertellen over de projecten waarover Hillen zich momenteel ontfermt - zoals twee familiehuizen in het Gooi en Bergen aan Zee en in Amsterdam een grachtenpand en kantoorinrichting -, en over de jaren waarin zij zichzelf opleidde tot interior designer.

MEISJESDROOM

Als klein meisje had Mary al oog voor inrichten. Ze groeide op in een katholiek gezin. ‘Mijn vader was reclameman, we waren met vijf kinderen. Voordat we naar het Gooi verhuisden, woonden we in Amsterdam, in de buurt van het Stadionplein. Het was well to do om op zondag naar een kerk in het centrum te gaan. Na afloop liepen we dan terug via de Leidsestraat, aan de hand van mijn moeder, om etalages te kijken. Zij stopte altijd even bij Koldewey & Corbière (een gerenommeerde interieurwinkel, red.). Mijn moeder had grote belangstelling voor interieurs en wees me iedere keer weer op de dingen die we zagen, zoals de prachtige stoffen en het Engelse antiek. Jaren later droomde ik over een baan bij Koldewey en via een samenloop van omstandigheden is het nog zo gelopen ook. Toen Koldewey naar Laren verhuisde, ben ik bij Hillen terechtgekomen en nooit meer weggegaan. Ik voel me er thuis. Het is een voorrecht om het vertrouwen te krijgen van de klanten. We stappen echt in hun leven.’
Maar voordat het zo ver was, trok Mary de wereld rond. Met een grote lach op haar gezicht vertelt zij dat zij aanvankelijk actrice wilde worden. ‘Ik verdiep me graag in mensen. Wil weten wat hen beweegt. Waar zij van dromen. Maar mijn ouders vonden de toneelschool helemaal niks.’
Dus werd Mary stewardess, bij de KLM. Toch bleef de interieurwereld trekken. ‘Ik besloot naast het vliegen een interieuropleiding te volgen. Veel keuze was er in die tijd nog niet. Ik heb dingen gecombineerd. Van een opleiding inrichten in Engeland tot materialenkennis aan de Academie voor Bouwkunst in Delft. Op reis, als we ergens verbleven, piepte ik er altijd tussenuit om bijzondere gebouwen en musea te bewonderen. Zo leerde ik hoe groot de impact van bouwstijlen, materialen en kunst kan zijn. Ook samen met Gert heb ik altijd veel gereisd om indrukken op te doen of ontwerpen te laten maken, zoals in Londen, Parijs en Florence.’

SPANNENDE COMBINATIES

Vandaag is het een drukke dag, want Hillen heeft voor het eerst sinds twaalf jaar een ‘pakhuis sale’. De verlaagde prijzen zorgen voor ongebruikelijke reuring. Mary geniet zichtbaar en knoopt gemakkelijk een praatje aan. ‘Jonge mensen zijn zich steeds vroeger bewust van kwaliteit. En die kunnen zij nu voor een aantrekkelijk bedrag kopen. Zoals stoffen van Elitis, Dedar, Jim Thompson of andere internationale stoffenhuizen.’ De stalen hangen keurig netjes -Mary heeft oog voor detail en is altijd tot in de puntjes voorbereid- in het souterrain, over de hele lengte van het statige pand. De interior designer vertelt dat mensen deze weken behalve met stoffen en lampen, zelfs naar huis gaan met meubels. ‘Een jong echtpaar kocht een grote, loftachtige fauteuil van Hillen. Maar ook zag ik iemand met een chaise longue van Flexform de deur uitgaan.’
Het dossier dat Mary al die tijd onder haar arm hield – zij documenteert ieder interieur uitgebreid met stukjes stof, schetsen, tekeningen -, legt zij op de lage, donkere tafel voor haar. Na een tweede keer kijken blijkt het een historische koffer te zijn. En zo vergaat het bij elke toepassing. Na nog een blik, is er weer een bijzonder detail of verrassende compositie te ontdekken. ‘We combineren verschillende stijlen en kiezen het liefst voor onverwachte samenstellingen. Dat zorgt voor spectaculaire effecten. Een Oosters kamerscherm met een traditionele, Italiaanse stof bijvoorbeeld. Aziatische kunst naast een Franse stijlstoel. Of een klassieke deur met een moderne handgreep.’ Typische Hillenkleuren zijn de basistinten beige, bruin, wit en taupe. ‘Voor het bepalen van het kleurengamma kijk ik altijd naar het exterieur, naar de omgeving. Laat je die kleurenmix terugkomen in het interieur, dan versterk je wat al aanwezig is.’

WARS VAN TRENDS

Spektakel zal Hillen nooit maken met uitgesproken prints of dessins, een hoeveelheid aan decoratie, zoals kussens of plaids of accessoires die in de mode zijn. ‘Natuurlijk kijk ik naar mode. Ik vind het boeiend wat er gebeurt, ook als vrouw. Maar in onze interieurs kiezen we voor tijdloze ontwerpen die je een leven lang koestert en die leefbaar zijn.’ Als je het startpunt de architectuur laat zijn, dan ontstaan die ontwerpen vanzelf, zo luidt de filosofie van Hillen. ‘De lijnen die een architect heeft uitgezet, geven richting. Net als de mensen zelf en het leven dat zij willen leiden in het huis. Dan ontwerp je van binnenuit en ontwikkel je een waar en eerlijk concept.’ Stellig: ‘Laat je de architectuur los, dan wordt het interieurontwerp een aanfluiting.’
Soms kan een architectuur ook zo dwingend zijn, dat een koper van het huis zich er simpelweg geen raad mee weet. Maar juist van die vragen veert de levenslustige interior designer op. ‘Hoe complexer, hoe meer ik geniet.’ Zo vroeg een familie met drie schoolgaande dochters een comfortabel familieappartement te maken van een imposante ruimte in een voormalige priestersschool in Heemstede. ‘Een indrukwekkend, majestueus monumentaal gebouw op een landgoed, dat me deed denken aan de Sint-Pieter in Rome, met prachtig glas-in-lood, symmetrische lijnen en een eigen kapel en koepel. ‘De ruimte, vermoedelijk de voormalige bibliotheek van de priesters, had bijna vijf meter hoge plafonds, met maar liefst zeventien gewelven en wit gestucte pilaren. “Ga er maar aan staan”, hoorde ik om me heen.’ Maar Mary begon zoals zij altijd begon, met de architectuur. ‘Het was de kunst om het eenvoudig te houden. Juist omdat het gebouw al zo veel vertelt. Het zou me echt aan het hart gaan als er hier bijvoorbeeld met een tulpengordijn was gewerkt.’ En zo ontstond stap voor stap een comfortabel, leefbaar interieur. De interior designer stemde ieder detail op elkaar af en ontwierp alles op maat, als haute couture. Zelfs de rondingen van de gewelven en kozijnen komen terug in de armleuningen van de fauteuils. En de patronen en het doorgeschuurde, gekalkte effect in de Tsjechische, houten vloerdelen refereren aan vroegere tijden. Spannend maakt Mary haar interieurs met contrasten. ‘Contrasten spelen net als in mijn eigen leven een grote rol. Streng naast speels. Klassiek naast modern.’ Inspiratie vindt zij in de geschiedenis van het gebouw en de plek -‘niets kan zonder een verleden’- en haar opdrachtgevers. ‘Door onze intensieve samenwerking weet ik wat hen bezighoudt en kruip ik bijna in hun huid.’ Misschien wel zoals Mary zich ooit had voorgesteld om zich als actrice in te leven in haar personage, met de interieurs als toneel en de bewoners als dankbaar publiek.

www.hillen-interiors.nl


TEKST: Miluska van 't Lam FOTOGRAFIE: Sigurd Kranendonk