08 maart 2013

Interior designer: Edward van Vliet

'Tijd voor iets nieuws'

Interior designer Edward van Vliet
Edward van Vliet ontwerpt al 22 jaar. En niet voor de minsten. Moroso, Venini en Moooi werken graag met hem samen. Toch vindt Edward van Vliet dat de tijd rijp is voor iets nieuws.

Scherp

Helemaal rustig is hij niet. De ontwerper en interior designer, nonchalant gekleed in jeans, T-shirt en sneakers, loopt van de ene plek in zijn Amsterdamse huis naar de andere. Zet zijn beroemde Kaipo-lamp, die hij ontwierp voor Moooi, nog eens recht. Zoekt een artikel uit de stapels interieurtijdschriften – zijn ontwerpen sieren de pagina’s van menig internationaal woon-magazine. Helpt de fotograaf en stylist nog even met de styling van de ‘leeskamer’, waar ook zijn bekende daybed staat, met daaronder een hele verzameling sneakers. En gaat dan uiteindelijk zitten – op een eigen ontworpen stoel – aan de grote keukentafel. Zijn iPhone binnen handbereik. De tafel staat in het hart van het huis, dat bestaat uit twee aaneengeschakelde begane-grondetages in de mooie Concertgebouwbuurt. De open ruimte doet denken een New Yorkse loft, alhoewel ook het Verre Oosten voelbaar is.

Ja, een verklaring heeft hij wel voor zijn onrust. ‘Ik ben het liefst in de studio (in de Amsterdamse buurt Bos en Lommer, red.). Daar wil ik zijn: we zijn momenteel met veel dingen tegelijk bezig. In de studio werken we met zijn vijven: twee ingenieurs van de Technische Universiteit Delft, een stylist en een ontwerper. Ik werk graag samen met jonge mensen. Zij denken anders. Ik kom echt van de tekentafel. Daardoor ontstaat er een goede wisselwerking.’ De mooiste namen staan te springen om met Studio Edward van Vliet in zee te gaan. Van hotels, restaurants en privéklinieken tot eigenaren van huizen en ontwerpers van stoffen, verlichting en meubels. Een groot aantal van deze labels – zoals Moooi en Bisazza – heeft al enkele ontwerpen van Edward in de collectie. En de rij namen blijft maar groeien. Niet eens gestaag, maar in rap tempo. Zo is de ontwerper net terug uit Parijs, waar Baccarat, ’s werelds bekendste kristalfabrikant, de elegante pijlen op hem heeft gericht. En binnenkort reist hij weer af naar Mozambique, waar hij gaat praten over een vervolg op de lodge die hij in het Afrikaanse land heeft ontworpen. Maar zijn bekendste blikvangers zijn misschien wel de gekleurde stoelen, banken, poefs en balkussens uit de Sushi Collectie voor het vernieuwende Italiaanse meubellabel Moroso. De items zijn gestoffeerd met verschillende stoffen in diverse patronen. Van architectonische vormen tot bloemenpatronen. Moroso ontdekte Edward in 2002 en zag in hem een geboren innovator.



Vernieuwingsdrang

Die drang om te vernieuwen komt tot uiting in al zijn creaties. In de ‘Odette Odile’ voor Italamp combineert hij kristal met wit porselein en ledverlichting, waardoor het glamoureuze kristal ineens sophisticated wordt. En voor zijn nieuwste ontwerp voor Moroso visualiseert hij een bank als een mannequin en schuift voorzichtig een stof over haar heen, die hij vervolgens onderaan de bank vastzet met knopen. Het ontwerp draagt de passende naam ‘Button down’ en is een paar weken geleden gelanceerd. De behoefte om te creëren heeft Edward altijd gehad. ‘Als kind was ik het liefst aan het bouwen. En net als mijn vader – hij was leraar Engels – tekende ik veel. Toen mijn oudste zus op de Design Academy Eindhoven zat, wist ik: dit wil ik ook.’ Via een omweg – een half jaar Kunstacademie in Utrecht en werken op een avocadoplantage in het zuiden van Spanje – kwam Edward ook in Eindhoven terecht. ‘Ik zat in dezelfde lichting als Jurgen Bey, Roderick Vos en Paul Linse. Ik studeerde af in 1989. Vooral de stages hebben mij gevormd. Ik werkte voor de Nederlandse binnenhuisarchitect Benno Premsela, de Londense architect David Collins en voor Melvin Anderson, een dessin- en glasontwerper in Milaan. Waar ik als kind wilde creëren en bouwen met mijn handen, had ik nu ineens de industrie tot mijn beschikking. Ik leerde veel over kleur, vorm, maten en verhouding: de basis van vormgeving. Kleur brengt ziel en emotie in een ruimte. Dat kan ook heel subtiel hoor. Maar je voelt het verschil: een interieur komt meteen tot leven.’

Aanvankelijk wilde Edward zich specialiseren in textiel. ‘Dat is waar ik mijn opleiding mee ben begonnen: met stoffen, patronen, dessins, weven, zeefdrukken. Pas daarna koos ik voor de derde dimensie; voor het ontwerpen van complete interieurproducten en verlichting. Maar nog steeds denk ik in stoffen. In gelaagdheid en kleurencombinaties, en hoe zich die zich tot elkaar verhouden. Ik werk graag met een mix van patronen; combineer invloeden vanuit Azië gerust met invloeden vanuit Afrika en grote patronen met verfijnde patronen. Of geometrische patronen met bloemendessins.’ Hij moet lachen als hij toegeeft dat hij in zijn beginperiode ‘alles veel te ingewikkeld deed’. ‘Ik heb geleerd steeds verder te versimpelen, zonder dat je de kracht van het ontwerp verliest. Het is de uitdaging met minder energie en middelen net zo’n sterk beeld neer te zetten. Daardoor wordt het ontwerp uiteindelijk ook betaalbaar en dat is net zo belangrijk.’


Dutch Design
Edward grijpt naar een schets op tafel. Enthousiast: ‘Ik ben nu bijvoorbeeld bezig met een lichtconcept voor Moooi. Stap voor stap heb ik mijn gedachtegoed vereenvoudigd. Er blijven zes ringen over die je in elkaar kunt klikken, waardoor er een soort bol ontstaat. Je hebt geen bevestiging, niks. Daaromheen komt tyvek (een stof die lijkt op papier, red.), die we bedrukken in allerlei patronen. Het idee is om het concept volgend jaar, tijdens de Milanese interieurbeurs Salone del Mobile, te lanceren.’

Hoewel zijn innovatieve Sushi Collectie voor Moroso zijn doorbraak betekende bij het grote publiek, was Edward al jaren een aanjager op het gebied van design en interieur. Hij was in 1996 een van de eerste Nederlandse ontwerpers die zich presenteerde op Salone del Mobile in Milaan. ‘Samen met partijen als Droog en Pastoe. We waren hooguit met zijn vijven.’ De presentaties in de Italiaanse stad zetten Edward op de kaart. Ook internationaal. ‘Ik herinner me nog mijn eerste publicatie. Dat was in Jardin des Modes. Echt een Frans blad. Of dat iets met me deed? Ja natuurlijk. Je kunt van alles creëren, maar als het geen weg vindt is het ook een beetje…’ – Edward zoekt naar woorden – ‘… een doelloze reis. Gelukkig zijn mijn ontwerpen altijd opgepakt.’ Ondanks het succes besloot Edward in 2002 te stoppen met zijn eigen collecties, die hij ontwierp onder de naam Equilibrium. ‘Het begon me een beetje boven het hoofd te groeien. Ik was meer met commercie bezig dan met creëren. Ik heb toen een aantal ontwerpen bij andere merken geplaatst. Zo kwam de lamp ‘Kaipo’ bij Moooi terecht. Voor hen ben ik toen ook in opdracht gaan werken.

De lampenserie Fringe (met die franjes rondom de kap, red.) was het eerste resultaat. Voor Quasar creëerde ik een sprookjesachtige, moderne kroonluchter die het vooral in Rusland goed doet. In Nederland ervaren we de lamp als ‘over the top’.’ En ineens, in 2002, was daar Moroso. Zij spotte Edward in een Amsterdams pakhuis, waar hij en verschillende andere Nederlandse ontwerpers op dat moment hun designs presenteerden. Het was Patricia Moroso zelf die haar oog liet vallen op een van zijn lampen. De oprichter van haar gelijknamige merk was in Amsterdam met haar designzusje, de Spaanse grootmeester Patricia Urquiola. ‘Zij kwam naar me toe en vertelde dat zij in haar eigen huis verschillende lampen van Equilibrium had hangen.’ En daarna nodigden de grand ladies hem uit: ‘Je moet echt iets met ons doen, met die gelaagdheid en patronen,’ zeiden zij tegen mij. Patrizia Moroso reikte zelf het idee aan om een landschap van meubelen te ontwerpen: een serie van meubelen die ook samen goed te gebruiken zijn. In hotels en thuis. Ja, we hadden een klik. Zij is persoonlijk altijd erg betrokken. Van de schets tot en met de selectie van de kleurstellingen en elementen. Zij is heel eigen, onderzoekend en innovatief. Patrizia loopt vooruit op alles. Ik denk dat haar merk door velen op deze wereld gevolgd wordt.’

Verhalenverteller

Het ontwerpen van interieurs van hotels is een ander talent van de creatieve alleskunner. Lachend: ‘Die hebben me wel op hun netvlies ja.’ Het begon met de inrichting van de winkels van modemerk Turnover. ‘Sindsdien ontwerp ik vanuit de identiteit van een merk. Vanuit het ‘zijn’ van een bedrijf laat ik het interieur ontstaan en creëer ik een beleving. Ik geloof heel erg in het vertellen van verhalen met mijn interieurs. Mensen vinden het prettig om te worden meegenomen in een ervaring. Het draait om die prikkeling en om die verrassing; je wilt geïnspireerd worden.’ Ieder ontwerp begint daarom met een identiteitsboek. ‘Ik kruip echt in de huid van een opdrachtgever. Met kernwoorden en foto’s laat ik zien waar de ruimte voor staat, gezien vanuit de gebruikers van de ruimte, het pand en de omgeving. Daarna volgen keuzes voor stijl, materiaal, kleur, producten en routing. Vervolgens ga ik schetsen. Ook in 3D. Vaak ontwerp ik ook de huisstijl en website erbij. Ik creëer echt een totaalbeeld.’ Blooming Hotel in Bergen aan Zee is daarvan het meest recente voorbeeld. ‘In de toekomst zou ik graag meer residentiële opdrachten doen. Ik ambieer zeker niet de architectuur voor mijn rekening te nemen, maar wil wel richting bepalen. Nu werk ik bijvoorbeeld aan een ontwerp voor een villa op Ibiza. Ook hier werk ik vanuit gelaagdheid; ik hanteer driedimensionale patronen. En met daglicht creëer je ook dimensie. Bovendien wil ik een verbinding maken met de natuur; met de zon en met het water.’ Edward vertelt verder: ‘Ik ga het niet klinisch maken. Een ruimte moet een synergie aangaan met de omgeving. Dat vind ik echt heel belangrijk. Zo is het voor mij logisch om in een rotsachtig gebied te werken met steen en niet met staal. Ook denk ik vanuit identiteit. Als je bij iemand binnenloopt moet je die persoon ervaren. Je moet hem eigenlijk al kunnen lezen vanuit het interieur. Pas dan heeft interieur bezieling.’

Proces

Voelt Edward zich niet opgejaagd door al die activiteiten tegelijk? De ontwerper concludeert ontspannen: ‘Het hoeft allemaal niet in één dag gerealiseerd te zijn. Ik ga er vanuit dat ik nog een heel lange toekomst heb. Uiteindelijk sluiten al mijn ontwerpen logischerwijs op elkaar aan. Activiteiten vloeien in elkaar over. Als ik bijvoorbeeld een hotel ontwerp, vormen de meubelen die we daarvoor creëren misschien weer een aanzet voor een nieuwe collectie. Mijn handschrift heeft zich de afgelopen jaren wel uitgekristalliseerd. Ik denk dat de tijd nu rijp is om dat nog duidelijker te communiceren. Gewoon onder mijn eigen naam: Edward van Vliet en niet langer SEV (Studio Edward van Vliet, red.).’ Grote kans dat die naam nog meer gaat klinken als zijn eerste visie- en inspiratieboek uitkomt, begin volgend jaar. ‘Het gaat over Omar Owen, hij maakte een reis langs zeven plekken op de wereld. Omar begon in Istanbul, the centre of the universe. Je leert zeven verblijfconcepten kennen, die tegelijkertijd zeven interieurideeën zijn. Ze vormen een kapstok voor je eigen, persoonlijke ontdekkingsreis en het nemen van je interieurbeslissingen.’ En daarmee heeft Edward zichzelf wéér vernieuwd.

November 2012
Tekst:
Miluska van ‘t Lam
Fotografie: Kasia Gatkowska
Styling: Noor Meyjes

www.sevv.com

Zoek uw toplocatie

Direct naar woning

LOOSDRECHT
Prijs op aanvraag
1/6
BRUINISSE
Prijs op aanvraag
2/6
VINKEVEEN
€ 3.250.000 k.k.
3/6
AMSTELVEEN
€ 3.600.000 k.k.
4/6
BURGH-HAAMSTEDE
€ 3.600.000 k.k.
5/6
TILBURG
Prijs op aanvraag
6/6

Nu in Residence

IN RESIDENCE #1&2
  • Startups
  • Natuurlijk Schotland
  • Decoration Empire
  • Axel Vervoordt
  • Gabriele Salvatori
  • Wolterinck in Uruguay
  • Montblanc
  • BRAFA, Art Stories, Haute Photography

Meest bekeken

PURMEREND
€ 3.250.000
1/5
VINKEVEEN
€ 4.950.000
2/5
EERSEL
€ 1.050.000
3/5
AMSTERDAM
€ 750.000
4/5
MEIJEL
€ 637.000
5/5

Nieuw aanbod

Peelweg 6
MEIJEL
€ 637.000 k.k.
Groenlandse kade 69-71
VINKEVEEN
€ 4.950.000 k.k.
Loseweg 290 - 292
APELDOORN
€ 1.350.000 k.k.