Cirkels duiken overal op in dit monumentale huis uit 1928. Ze vormen de speelse ronde draad in een interieur waarin Even Eleven de verdwenen historische details opnieuw tot leven bracht.
Michelle Jager-van ’t Hof, Head of Design bij Even Eleven, was nog bezig met de finishing touch van het vorige huis van de bewoners toen ze een vraag kreeg. Of ze mee wilde naar de bezichtiging van een ander huis. ‘Dat was best wel een verrassing’, vertelt ze. ‘Maar de bewoonster was zwanger van hun vierde kindje en het gezin kon wel wat extra ruimte gebruiken.’ Die was er volop, want het huis heeft een oppervlakte van maar liefst 450 vierkante meter. Van buiten zag het er veelbelovend uit, maar eenmaal binnen was er niets meer over van het oorspronkelijke interieur. ‘Alles wat het huis karakter gaf, was eruit gesloopt’, aldus Michelle. ‘Terwijl je aan de buitenkant nog heel goed kon zien hoe bijzonder het huis ooit was.’
Voordat Michelle kon nadenken over kleuren, stoffen en meubels, moest ze terug naar de basis. Ze vroeg bij de gemeente de oorspronkelijke tekeningen van de architect op en ging kijken bij het buurhuis. Dat heeft een vergelijkbare opzet en de oorspronkelijke details zijn daar wél bewaard gebleven. De en-suite, het glas-in-lood, de sierlijsten en de oorspronkelijke proporties vormden belangrijke aanknopingspunten.
‘We wilden niet zomaar nieuwe jaren-twintigdetails bedenken’, zegt Michelle. ‘Het uitgangspunt was: hoe heeft de architect dit huis oorspronkelijk bedoeld?’ Met de tekeningen en het buurhuis als referentie ontstond een nieuwe blauwdruk van het huis zoals het in 1928 was. Zo is het ook opnieuw gebouwd. ‘Daarin zijn we heel ver gegaan’, vervolgt Michelle. ‘Zelfs de kozijnen hebben we opnieuw laten maken.’
‘Toen de architectuur weer in balans was, konden we gaan spelen met het interieur’, vertelt Michelle. Ze kende de smaak van de bewoners, omdat ze ook hun vorige huis had ontworpen. Een kopie van dat interieur mocht het zeker niet worden. Aubergine en oker waren daar belangrijke kleuren, hier koos ze bewust een ander palet.
Op de begane grond is dat een diepe groentint, geïnspireerd op een kleur die in dit type huizen uit de jaren dertig veel werd toegepast. Zachtroze zorgt voor een warm accent en in de keuken kiest Michelle voor blauwgrijs. Hoe hoger je komt, hoe sterker het roze wordt. In de slaapkamer is zelfs aubergine terug te zien, in het tapijt. De kleuren bepalen de sfeer en geven het grote huis ook een intieme uitstraling. ‘De royale ruimtes lijken zo veel kleiner.’
Nog subtieler is het spel met geometrische vormen dat Michelle bedacht. Cirkels keren door het hele huis terug, soms duidelijk zichtbaar en soms bijna verstopt. In de keuken verbergen ze de airconditioning boven de kasten, in de dressing zitten ze in de handgrepen van de lades en in de badkamer in de lampen naast de spiegel. Michelle vindt het mooi als je zo’n element niet meteen overal herkent. ‘De cirkels zorgen voor een ritme door het huis, zonder dat het een trucje wordt.’
Een zorgvuldig ritme mag af en toe ook verstoord worden. Daarom is er nog een tweede vorm: de driehoeken uit de traploper komen subtiel terug in het tapijt van de woonkamer, het blad van de eettafel en de vloer van de badkamer.
Zulke details kunnen alleen worden gerealiseerd als alles op maat wordt gemaakt, en dat is in dit huis gebeurd. Vrijwel alles werd door Even Eleven ontworpen en op maat gemaakt, van kasten en betimmeringen tot oplossingen waarmee de noodzakelijke techniek onderdeel van het interieur werd.
In de inrichting staan designstukken naast vintage vondsten en erfstukken die met de bewoners zijn meeverhuisd. Het huis kreeg zo zijn oorspronkelijke architectuur terug, met een nieuwe laag erbovenop. De en-suite, het glas-in-lood en de sierlijsten verwijzen naar 1928. De kleuren, het maatwerk en de doordachte details horen bij het gezin dat er nu woont. ‘Het mooiste vind ik dat het huis voelt alsof het altijd zo geweest had kunnen zijn’, aldus Michelle. ‘Maar het is echt helemaal van nu.’ Even Eleven
Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.