Wie denkt dat BRAFA alleen draait om oude meesters en vitrines, komt in 2026 bedrogen uit. Het blijft in de kern een kunstbeurs, maar interieur en scenografie zijn ook dit jaar nadrukkelijk aanwezig in hoe die kunst wordt gepresenteerd. Van 25 januari tot en met 1 februari 2026 laat BRAFA, gehouden in Brussels Expo, zien hoe sterk presentatie en ruimtelijke keuzes meespelen in de manier waarop kunst wordt ervaren op een beurs.
Wat meteen opvalt, is hoe serieus de aankleding wordt genomen. Veel stands werken met duidelijke kleurvlakken en vaste zichtlijnen. Kunst wordt bewust geclusterd of juist vrij gepositioneerd. Nieuw dit jaar is een extra hal voor catering in Paleis 8. Ook hier is aandacht besteed aan inrichting en routing, waardoor je niet abrupt uit de beurs wordt gehaald.
Wat meteen fijn is aan deze stand, is het kleurgebruik. De spanning tussen rood en blauw geeft het geheel een directe, energieke uitstraling en sluit mooi aan bij de kracht van het werk Wall Reliëf van Bram Bogart, dat hier te zien is. Van eigen bodem, afkomstig uit Roosendaal, maakt MassModernDesign in 2026 zijn debuut op BRAFA. Op de stand staat een compacte selectie Braziliaans modern meubilair naast Italiaanse verlichting uit de naoorlogse periode. Ontwerpen van José Zanine Caldas, Jorge Zalszupin, Joaquim Tenreiro en Carlo Hauner krijgen hier de ruimte, aangevuld met indrukwekkende lichtobjecten van Max Ingrand en Angelo Lelii. Het kijkt makkelijk weg.
Objects With Narratives toont werk van Ben Storms onder de titel Faux Jumeaux. Voor zijn solotentoonstelling op BRAFA introduceert Storms een nieuwe techniek. Waar hij eerder vooral met natuursteen werkte, laat hij hier faux-marblepainting zien, een schildertechniek waarbij marmer overtuigend wordt nagebootst.
Daarvoor werkte hij samen met Pierre-Yves Morel, gespecialiseerd in marbling en woodgraining. Het werk speelt expliciet met trompe-l’œil, het bewust misleiden van het oog, iets wat kenmerkend is voor Storms’ werkwijze. Wat eruitziet als zacht of licht, blijkt zwaar en massief. Wat oogt als natuursteen is geschilderd.
De stand van Maison Rapin trekt je bijna ongemerkt naar binnen. De presentatie voelt fabelachtig en licht surrealistisch, met een melancholische ondertoon. Het design speelt hier een rol binnen een groter verhaal. Een bank met octopuspoten lijkt alsof hij thuishoort in een mythische wereld.
Die sfeer komt voort uit de manier waarop Maison Rapin haar stand heeft ingericht. De Parijse galerie, gespecialiseerd in decoratieve kunst en design uit de twintigste eeuw, presenteert haar selectie als het interieur van een verzamelaar. Je beweegt je langs verschillende ruimtes, zoals een wintertuin, eetkamer en slaapkamer. Een stand waarin verhalend design en decoratieve kunst uit de twintigste eeuw elkaar afwisselen.
Een van de werken waar het deze editie veel over gaat, is de herontdekte schets Portret van een oude man van Peter Paul Rubens, getoond door Klaas Muller. Het werk werd lange tijd als verloren beschouwd en is hier nu voor het eerst publiekelijk te zien.
Het gaat om een vroege studie waarin Rubens een gezicht vastlegde dat hij later opnieuw gebruikte in grotere schilderijen. Dat zie je terug in verschillende werken waarin hetzelfde model verschijnt als apostel, koning of bijfiguur. De penseelvoering is snel en direct, bedoeld om vast te leggen, niet om te perfectioneren. Wie langer kijkt, ziet iets onverwachts. Draai je het werk om, dan blijkt in de baard van de oude man een andere schets verborgen te zitten: het gezicht van een jong meisje.
De stand van Axel Vervoordt Gallery valt op door zijn eenvoud. Wat meteen mooi is: de originele vloer van Brussels Expo is intact gelaten. Die ruwe, industriële basis werkt verrassend goed bij de selectie kunst en antiek. Het geeft de stand spanning, tussen robuust en klassiek, iets wat Axel Vervoordt al jaren sterk weet neer te zetten.
Die aanpak past bij de achtergrond van de galerie. Sinds de jaren zestig bouwde Axel Vervoordt een reputatie op als antiquair en kunstkenner. Wat begon als familiezaak groeide uit tot een internationale onderneming waarin kunst, antiek en design naast elkaar bestaan. Diezelfde benadering zie je terug op BRAFA: klassieke stukken, archeologische objecten en moderne werken staan samen in een sobere setting die niets wil afdwingen.
De presentatie is rustig en precies. Geen overbodige ingrepen, geen nadrukkelijke scenografie. Juist daardoor komt de selectie goed tot zijn recht. Het resultaat is een stand die laat zien hoe klassiek antiek en een rauwe, bijna stedelijke omgeving elkaar kunnen versterken. Mooi in zijn eenvoud.