Binnenkijken in een mediterrane terracotta villa aan de Côte d'Azur
Als een onwrikbare rots staat deze villa in het Franse Mandelieu-la-Napoule in het landschap. Het blauw van de zee maakt niet alleen buiten indruk.
Op een heuvel in Mandelieu-la-Napoule, vlak bij Cannes, staat een villa die onmiddellijk de aandacht trekt. Het huis ligt, statig als een rots, op een perceel van ongeveer vijftienhonderd vierkante meter en lijkt zich aan alle kanten te openen naar het omringende landschap. Vanaf het moment dat je binnenkomt, wordt je blik vanzelf naar buiten gezogen, naar het panoramische uitzicht van bijna 180 graden over de Middellandse Zee.
Voor de eigenaar was dat uitzicht de reden om hier opnieuw te beginnen. Het bestaande huis uit de jaren zestig en zeventig werd helemaal gesloopt, zodat architect Johan Ripert met een blanco lei kon beginnen. Hij ontwierp een woning van bijna vijfhonderd vierkante meter waar architectuur en landschap onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Elke ruimte is gericht op het licht, de lucht en het uitzicht.
Mediterraan brutalisme als basis van de mediterrane villa
Ripert koos voor een uitgesproken architectonische taal. De villa is opgebouwd uit massieve volumes van terracottakleurig beton dat subtiel verwijst naar de rotsen van het nabijgelegen Estérel massief. Deze sterke materiaalkeuze geeft het huis een bijna sculpturale vorm, alsof het rechtstreeks uit het landschap is gehouwen.
Deze brutalistische architectuur vormde voor interieurarchitect Helena Monnet Plat het vertrekpunt voor het interieurontwerp. Haar ontwerp is niet gemaakt om de architectuur te verzachten, maar om er een verfijnde dialoog mee aan te gaan. ‘De architectuur is sterk en uitgesproken, het interieur moet die kracht begeleiden, niet overschreeuwen’, zegt ze daarover.
Het bouwproces duurde meer dan anderhalf jaar en vroeg om een bijna ambachtelijke aanpak. Tijdens de voorbereidende graafwerken bleek de ondergrond uit extreem hard gesteente te bestaan, wat het project technisch uitdagend maakte. Toch gaf juist die complexiteit het project karakter: een huis dat letterlijk in de rotsen is verankerd.
Subliem zeezicht en terracottakleurig beton
Met het oneindige zeezicht ontwikkelde de indeling van het huis zich als het ware vanzelf. Op de bovenverdieping bevinden zich vier ruime suites, elk ontworpen als een intieme cocon met een eigen badkamer en uitzicht op zee. Grote ramen laten het mediterrane licht tot diep in de kamers binnenstromen, terwijl de terrassen het gevoel geven dat binnen en buiten moeiteloos in elkaar overlopen.
Op de begane grond, waar de tuin naadloos overloopt in de zee, liggen de woonkamer, eetkamer en keuken in één royale ruimte die zich naar het panorama uitstrekt. Door de enorme glaspartijen is het uitzicht een levend schilderij dat elke minuut verandert.
In het interieurontwerp combineerde Helena het terracotta van de buitengevels met de diepblauwe reflecties van de Middellandse Zee. Daarvoor maakte ze gebruik van Azul Bahia-graniet, een Braziliaanse natuursteen met intense blauwe aders, die ze onder andere verwerkte in het eiland in de keuken, rond de openhaard en in de badkamers, waar de blauwe steen een levendig contrast vormt met het terracotta beton.
Zout, wind en zon vragen om duurzame materialen
De nabijheid van de zee vroeg om bijzondere aandacht voor materialen. Zout, wind en zon stellen hoge eisen aan een huis dat zo open in het landschap staat. Daarom werden alleen materialen gekozen die niet alleen duurzaam zijn, maar ook mooi verouderen.
Voor de uitvoering werkte Helena samen met een netwerk van gespecialiseerde ambachtslieden. Een Italiaanse marmerbewerker hakte het keuken-eiland direct uit massieve blokken natuursteen en het handbeschilderde behang werd gelakt om het bestand te maken tegen de zilte zeelucht.
Veel van het meubilair werd speciaal voor het huis ontworpen: de tafels, de bar, de hoofdborden van de bedden en de badkamermeubels zijn allemaal maatwerk. Helena koos bewust voor zachte, afgeronde vormen als contrast tegende krachtige lijnen van de architectuur. Hier en daar duiken subtiele verwijzingen op naar het oorspronkelijke jaren zestig/zeventig huis dat hier ooit stond.
Een huis als verhaal, verteld door interieurarchitect Helena Monnet Plat
Voor Helena Monnet Plat is interieurarchitectuur een manier om de ziel van een plek zichtbaar te maken. In deze villa vertaalt zich dat in een subtiele balans tussen architectuur, materiaal en landschap. Het huis vertelt een verhaal over licht, steen en zee – maar ook over de samenwerking tussen de architect, de ontwerper en de ambachtslieden die alle ideeën realiseerden. Die benadering vormt de kern van haar werk. Projecten worden niet alleen ontworpen voor het moment, maar ook met het oog op de toekomst: ruimtes die kunnen evolueren, materialen die mooier worden met de jaren. Met nieuwe projecten op de horizon, waaronder de realisatie van haar eerste hotel, belooft 2026 een belangrijk jaar te worden voor de Franse interieurarchitect. Deze villa aan de Middellandse Zee laat nu al zien waar haar kracht ligt: het creëren van plekken waar architectuur en emotie elkaar ontmoeten. helenamonnetplat.com, johanripert-architecte.fr
RESIDENCE NIEUWSBRIEF
Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.
