Hilde Trip laat de natuur en de seizoenen spreken met haar wandobjecten van bladeren, schors, pluimen, gras, veren en pluisjes. In dit interview vertelt ze over haar unieke werkwijze, het verzamelen van materialen in de natuur en de boodschap achter haar kunst.
HT: Lachend: "Dat is het geheim van de smid. Mensen gaan vaak raden: heb je het zo of zo gedaan? En wat gebeurt er als je het perspex weghaalt? Waaien ze dan weg? Nee, maar het glas heeft wel degelijk een functie: het beschermt de pluisjes tegen vocht en vuil."
HT: "Ja, dat geldt voor al mijn werken. Als ik een nieuw materiaal vind, ga ik op zoek naar een manier om het voor lange tijd te kunnen bewaren. Door het te drogen, lakken of op een andere manier te behandelen waardoor het mooi blijft en niet verkleurt onder invloed van temperatuur of zonlicht. Hier in mijn atelier liggen allerlei materialen maandenlang in de zon om te zien wat er dan mee gebeurt. Ik bewaar ook bladeren in de diepvries tot ik ze ga gebruiken."
HT: "Ik wandel graag en verzamel dan de materialen die ik voor mijn kunstwerken wil gebruiken. Dat is wel afhankelijk van de seizoenen. Paardenbloempluisjes bijvoorbeeld zijn er maar vier weken per jaar, rond eind april/begin mei. Dat kan soms stress opleveren, want als het weer in die tijd plotseling omslaat, kunnen ze opeens allemaal weg zijn. Er gaan ook veel materialen verloren tijdens het proces, het is best arbeidsintensief."
HT: Weer lachend: "Jazeker! Ze staan vaak tussen de paardenbloemen, dus als ik die aan het plukken ben, vind ik ze vaak. Maar nog steeds maakt het vinden van een klavertje vier me gelukkig. Ik ben altijd aan het verzamelen, zelfs als ik op reis ben. Ik heb een collectie Lost and Found waarin ik alle veren die ik onderweg vind, verzamel. Het is de bedoeling om daar ooit een kunstwerk van te maken."
HT: "Als het om mijn werk gaat wel, in andere dingen niet hoor. De natuur brengt me tot rust en dat gevoel wil ik via mijn werken doorgeven. Ik hoor vaak dat mijn werken een hypnotiserend effect hebben en een rustpunt in huis zijn. Dat vind ik fijn om te horen. De mooiste reactie die ik van mensen kan krijgen, is als ze ontroerd raken van mijn werk — dat de tranen over hun wangen rollen omdat ze geen woorden hebben om hun gevoel te omschrijven."
HT: "De titels zijn vaak een aanvulling op de boodschap die het werk zelf al uitstraalt. Het kunstwerk met de pauwenogenveren heet Watch Me, omdat alle ogen op de veren een andere kant op kijken, we kijken allemaal op een andere manier naar de wereld. En The Golden Wish, één pluisje op bladgoud, is een herinnering om te blijven wensen wat je hart verlangt. Ik wens dat deze gouden wens zich over de hele wereld verspreidt en zo de aarde een beetje meer laat stralen."
HT: "Dat houdt nooit op. Elke keer als ik een nieuw materiaal tegenkom, ga ik op zoek naar een manier om er een kunstwerk van te maken. Ik ben nu bezig met blaadjes van de Ginkgo-boom. Die kleuren in het najaar goudgeel en wil ik bewerken met bladgoud. Maar ik werk ook aan een grasveld met bloemen en klavers en een wolk van individuele pluisjes."
HT: "Het was nooit de bedoeling om kunstenaar te worden. Ik heb een opleiding als bloemist gevolgd en werkte in New York en Japan, maar was op een zeker moment klaar met het uitvoeren van ideeën van anderen — ik wilde mijn eigen creaties maken. Nog steeds ben ik dankbaar dat ik deze weg heb kunnen volgen. Mijn werk maakt me gelukkig."
Hilde Trip wordt vertegenwoordigd door Gallery Rademakers. In september volgen solotentoonstellingen van Hilde in Frankfurt en Londen. hildetrip.com
Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.