Prisca Akua Kwaning, 'schilderen is voor mij de ultieme vrijheid'
Als er iemand is die veel ballen in de lucht houdt, is het wel Prisca Akua Kwaning (34): ze ontwerpt voor haar interieurlabel The Kind Label, ze werkt als model, ze is moeder van twee jonge meiden en dan schildert ze ook nog.
Je doet zó veel. Laten we beginnen bij The Kind Label. Wat is dat?
PAK:‘Daar gaat een verhaal aan vooraf. Als kind was ik altijd creatief bezig, ik was altijd aan het tekenen en schilderen. Maar in de puberteit ben ik mezelf kwijtgeraakt. Ik was rebels, tegendraads. Alles wat moest, ben ik mee gestopt. Helaas ook met het creatieve.’
Miste je dat?
PAK.:‘Niet bewust, maar ik zat niet lekker in mijn vel. Langzaam maar zeker kwam ik erachter wat ik nodig heb om in mezelf te keren. En toen ik zwanger was van mijn oudste dochter, zij is nu acht, ben ik weer begonnen. Niet zozeer omdat ik wilde creëren, maar meer vanuit de zoektocht naar identiteit. Ik ben half Ghanees, half Nederlands, en ben opgevoed door mijn Nederlandse moeder. Mijn dochter zou kwart Ghanees worden, maar ik wist weinig van Ghana.’
Ik kan me voorstellen dat als je nieuw leven op de wereld gaat zetten, je dan extra naar je eigen leven gaat kijken.
PAK:‘Zeker, ik had behoefte om uit te zoeken wat het betekent om Ghanees te zijn. Als kind kwam ik er weleens, maar voelde me toen vooral verloren in de cultuurverschillen. Alles was anders: de geuren, de warmte, een familie die ik niet kende en op reis met mijn vader die ik ook niet echt kende. Op straat noemden ze mijn broertje en mij ‘oburoni’, wat wit betekent. Dat vond ik ook verwarrend, opeens was ik wit? In die tijd kwamen er nog weinig toeristen, wij waren een bezienswaardigheid. De eerste keer dat ik met mijn vader en mijn dochtertje twee weken in Ghana was – ik voor het eerst als moeder – was de meest bijzondere ervaring van mijn leven. Toen heb ik The Kind Label opgericht.’
Wat is het idee erachter?
PAK: ‘Ik wilde een stukje van Ghana persoonlijk maken. Het is een label voor vooral wiegjes en rotanbedjes. De bekleding voor de binnenkant is van gerecycled katoen en geverfd met verf van planten en wortels, dus helemaal natuurlijk. Maar naarmate mijn kinderen ouder werden, merkte ik dat mijn interesse ook breder werd, dus we maken nu ook manden. Ik werk samen met Ghanese ambachtslieden, kleine eenmanszaakjes, familiebedrijfjes. Ik maak de ontwerpen en het wordt daar in kleine oplagen en met de handgemaakt.’
Terug naar het schilderen: een rustpunt in een onrustige periode
En wanneer ben je weer gaan schilderen?
PAK: ‘Ongeveer vier jaar geleden, toen het niet goed ging met mij. Ik had inmiddels twee dochters, voor de buitenwereld leek alles perfect, maar het ‘stroomde’ niet meer. Het was heel onrustig. Nadat de relatie uitging, ben ik gaan schilderen. Ik had iets meditatiefs nodig. Een uiting, een gezonde manier om er te zijn, maar om niet de hele tijd te hoeven nadenken. Als ik de hele dag kan schilderen, ben ik gelukkig.’
Je doet het voor jezelf.
PAK: ‘Ja, en dat is waar ik nu tegenaan loop. Al snel was er namelijk interesse voor mijn werk. Ik heb sinds kort twee galeries. Supertof, maar het begon heel klein en heel dichtbij. Nu moet ik gaan bedenken hoe ik verder wil. Wil ik het klein houden? Ik ben aan het nadenken: wie ben ik als kunstenaar? Ik merk dat ik het nu heel interessant vind wat andere mensen vinden, voelen, zien bij mijn werk. Maar ik merk ook dat ik mijn eigen emotie nog voor mezelf wil houden. Daarom vind ik het ook best spannend om over mijn schilderijen te praten.’
Dat snap ik, kunst maken is heel persoonlijk.
PAK: ‘En het is ook hoe ik mijn leven indeel, heel erg op gevoel. En als ik er dan te veel over moet nadenken, merk ik dat dingen veel ingewikkelder worden. Ik doe wat ik voel. Mijn gevoel komt op het doek en daar vinden blijkbaar mensen wat van. Maar ik laat het nu maar op me afkomen. Ik schilder, en ben daar blij mee. Schilderen staat voor vrijheid. Het is veilig, en er is geen oordeel. Ik hoef nergens aan te voldoen, niemand verwacht iets van me en dat vind ik echt heerlijk. Voor mij is dat de ultieme vrijheid.’
Wat zijn je inspiratiebronnen?
PAK: ‘De natuur, ik ben gek op tuinen, planten. Ik ben van het wilde tuinieren. Ik weet niet precies wat ik doe. Ik snoei wat en laat het juist groeien. Muziek is ook belangrijk voor me. Ik ben heel slecht in het onthouden van namen van mensen, bands en films, maar als ik een nummer twee keer hoor, kan ik het meezingen. Ik heb, als ik iets hoor of zie, meteen een beeld in mijn hoofd. Als ik naar een roos kijk, zie ik een roos, maar ik zie ook iets anders: het abstracte beeld dat voor mij een roos kan zijn, maar dat iemand anders er nooit in zou zien. Die abstracte switch in mijn hoofd inspireert mij ook.’
Want je maakt altijd abstract werk?
PAK: ‘Ja, omdat dat mij vrijheid geeft. Het kan alles zijn, en niks. Het gaat om kleur en vorm en ook om gevoel. Het loslaten van het hoeft niet af, het hoeft niets te worden en het hoeft niets te zijn.
Model, moeder van twee dochters en op zoek naar haar plek als kunstenaar
En je werkt ook als model!
PAK: ‘Sinds ik mijn creativiteit weer gevonden heb en een manier om mezelf te uiten, vind ik het modellenwerk ook weer fijner. Mijn natuur is niet om het middelpunt te zijn. Ik word heel erg beïnvloed door de energie van andere mensen. Daardoor kan ik heel druk zijn op een set, om daarna helemaal leeg te zijn. Ik weet nu beter hoe ik met die contrasten moet omgaan: ik kan mezelf weer opladen door te schilderen.’
Wat heeft het modellenwerk je gebracht?
PAK: ‘Veel. Het is een avontuur en het geeft me financiële vrijheid. Daar ben ik dankbaar voor, ik heb vroeger gezien hoe het is om te moeten strugglen. Ik ben op mijn twintigste begonnen en had nooit gedacht dat ik het veertien jaar later nog zou doen. De modellenwereld is veranderd, het gaat steeds meer om de persoon die je bent, wat je uitstraalt. En dat is chill.’
En dan ben je ook nog moeder!
PAK: Lacht: ‘Ja, en ik slaap ook nog eens veel. Ik heb mijn nachtrust nodig. Maar de uren dat ik wakker ben, sta ik wel aan. Ik heb een hoge energie. Alhoewel: we hebben een bootje waarmee we graag weggaan. En dan doe ik echt he-le-maal niets.’
Voor meer info over Prisca Akua Kwaning:
Interieur: thekindlabel.com
Kunst: byakua.com
Modellenwerk: skinsmodels.com
Dit artikel verscheen oorspronkelijk in september 2023 en is in augustus 2026 geactualiseerd.
RESIDENCE NIEUWSBRIEF
Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.
