‘Het begon met een lekkende kraan’, vertelt Michelle Jager-van ’t Hof, founder en head of design van Studio Even Eleven. De bewoners, een gezin met twee jonge kinderen afkomstig uit Amsterdam, hadden het huis twee jaar eerder gekocht en besloten om er eerst te gaan wonen en daarna pas na te denken over de verbouwing.
Maar toen de kraan in de keuken begon te lekken en er meer begon te kraken, was het tijd voor actie. Bovendien waren ze niet blij met de strakke witte deurtjes. Ze besloten dat er een nieuwe keuken moest komen. In Bussum hadden ze een restaurant gezien dat door Studio Even Eleven was ingericht, en zo kwamen ze bij de studio terecht.
Eigenlijk wilden de bewoners alleen een nieuwe keuken. Maar toen Michelle in het huis ging kijken, bleek dat niet alleen de keuken strak en modern was, maar het hele huis zwart-wit.
‘De nieuwe keuken moest de uitstraling van een warme bistro krijgen’, vertelt Michelle. ‘Maar dat idee paste helemaal niet bij de rest van het huis. Ik ben van mening dat de basis van een huis goed moet zijn. Als je één deel verandert dat te ver afstaat van de rest, klopt het niet meer.’
Eigenlijk wilden de bewoners alleen een nieuwe keuken, maar toen Michelle in het huis ging kijken, bleek niet alleen de keuken heel strak en modern, het hele huis was zwart-wit. ‘De nieuwe keuken moest de uitstraling van een warme bistro krijgen’, vervolgt Michelle. ‘Maar dat idee paste helemaal niet bij de rest van het huis. Ik ben van mening dat de basis van een huis goed moet zijn. Als je daar één deel van gaat veranderen, staat het te ver van de rest van het interieur af. Dan kun je het beter meteen helemaal goed doen.’
Na het presenteren van de eerste ideeën en sfeerbeelden waren de bewoners zó enthousiast, dat ze besloten om niet alleen de keuken aan te pakken, maar meteen ook alle andere ruimtes mee te nemen in het ontwerp. ‘Op die manier kun je een sterke, samenhangende basis neerzetten’, vertelt Michelle. ‘Een sfeer die past bij het karakter van de woning én bij de leefstijl van de bewoners.’ Voor het jonge gezin en de woning die dateert uit het begin van de twintigste eeuw resulteerde dat in een fijn leefhuis met een warme uitstraling waar ze nog heel lang kunnen blijven wonen. ‘De bistro-sfeer van de keuken bleef overeind’, aldus Michelle. ‘Daarmee werd ook de toon voor de rest van het huis gezet.’
In de originele keuken, en ook in de hal, lag al een gietvloer die de bewoners wilden houden. Daarom koos Michelle voor een houten keuken met gedeeltelijk gladde en deels geribbelde deurtjes. Datzelfde spel met structuren paste ze toe in de achterwand van glad en geribbeld marmer, in de kasten naast de open haard in de woonkamer en zelfs in de nachtkastjes naast het bed. ‘Ik hou ervan als details terugkomen’, zegt ze daarover. Dat geldt niet alleen voor structuren, maar ook voor de kleuren en patronen. De vormen van het tegelpatroon op de haard komen terug in het vloerkleed, een ander eigen ontwerp, en ook de groene en beigetinten komen in het hele huis terug. ‘Daarmee creëer je eenheid. Accenten plaats ik met accessoires, zoals de rode vaas in de keuken, of met vintage design, dat bij Even Eleven zorgvuldig wordt uitgezocht door interior designer Nicoletta Ypes.’
Verrassende uitzondering in die eenheid is de ‘middenkamer’, waar blauw de hoofdrol speelt. Michelle lacht: ‘We noemen het de middenkamer omdat deze ruimte precies in het midden van het huis ligt. Het is eigenlijk een doorloop tussen de woonkamer en de keuken en de hal en de serre. Omdat er geen ramen in zitten, is deze kamer van zichzelf al heel donker. In plaats van te zoeken naar een manier om de ruimte lichter te maken, hebben we er bewust voor gekozen om hem donker te houden, met als lichtend effect het okergeel op de bank met handige lades om het speelgoed van de kinderen in op te bergen. Deze ruimte mag dan wel een andere uitstraling hebben, hij is wel praktisch, verrassend en sfeervol. Net als de rest van het huis.’ eveneleven.nl
Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.