Waar zijn de vrouwen aan de museummuur?
Eind negentiende eeuw kocht het Louvre een schilderij van Frans Hals. Dacht het museum tenminste. Toen kenners het doek beter bekeken, vonden ze het monogram van Judith Leyster, een Haarlemse schilder die in 1633 als een van de eerste vrouwen lid werd van het schildersgilde in haar stad. Het zegt veel over hoe er eeuwenlang naar vrouwen in de kunst is gekeken. Hun werk verdween onder de naam van een ander, of raakte gewoon uit beeld.
Haar naam staat nu op een fonds van de Vereniging Rembrandt, het Judith Leyster Fonds voor vrouwen in de kunst. Het doel is om vrouwen een blijvende plek te geven in de collecties van Nederlandse musea.
Musea halen de schade in
Wie door de zalen van een Nederlands museum loopt, ziet vooral werk van mannen. Vrouwen kwamen in de kunstgeschiedenis lang alleen voor als model op het doek, en dan vaak zonder naam. Dat ze ook opdrachten gaven, kunst verzamelden en ermee handelden, is grotendeels buiten de boeken gebleven.
Musea zijn daar de afgelopen decennia mee aan de slag gegaan. Eerst vooral met tijdelijke tentoonstellingen, tegenwoordig steeds vaker in de vaste collectie, met aankopen en nieuw onderzoek. Dorien ter Haar, voorzitter van het oprichtingscomité van het fonds, vat het probleem kort samen. ‘Kunst door vrouwen is structureel te weinig aangekocht, onderzocht en getoond.’
Vereniging Rembrandt op PAN Amsterdam
Dat er een Vermeer in het Mauritshuis hangt, is minder vanzelfsprekend dan het lijkt. Sinds 1883 zorgt de Vereniging Rembrandt ervoor dat belangrijke kunst in Nederland blijft. Op dinsdag 3 november staat de vereniging om 15.00 uur op PAN Podium in de RAI. Hélène van der Ven, art consultant en mede-initiatiefnemer van het Judith Leyster Fonds, praat daar met jonge verzamelaar Catherine van der Helm en Yvette van Dishoeck over die allereerste aankoop. Hoe begin je eigenlijk een collectie, en wat maakt dat je blijft verzamelen? Het volledige programma staat op pan.nl.
RESIDENCE NIEUWSBRIEF
Schrijf je hier in voor onze nieuwsbrief.
